Van gewoonte naar ‘automatisme’

Een gewoonteverandering gaat niet zomaar. Hoe heb jij je goede gewoontes van nu destijds aangepakt? Kan je dat gebruiken voor een nieuwe gewoonte?

2 min leestijd

Ongemerkt

Terwijl ik aan het typen ben merk ik op dat ik mijn benen over elkaar sla. Ik zet mijn voeten rustig naast elkaar en typ verder. De zinnen vliegen het papier op en ineens merk ik weer dat ik mijn benen over elkaar geslagen heb. Aaaargh! Ik wil ze naast elkaar hebben!

Automatisme
Gewoontes zijn lastig te veranderen. Voordat je het in de gaten hebt, ben je het al aan het doen. Het is een automatisme. In de praktijk krijg ik dan ook vaak de vraag of het aangepaste bewegingspatroon ook een automatisme wordt, wanneer we samen aan het sleutelen zijn aan hoe iemand staat, loopt, fietst of bijvoorbeeld de stofzuigert hanteert.

Helaas… Het zal nooit zo gemakkelijk zijn als je voorkeurshandeling of houding, maar ik heb ook goed nieuws. Het kan er wel dicht in de buurt komen. Neem als voorbeeld het flossen van je tanden. Dit is iets wat je zou moeten doen. Misschien denk je nu: dat doe ik allang, maar misschien hoor je ook nog bij de ‘niet-flossers-bende’ zoals ik enkele jaren geleden. Ik kan het me nu niet meer voorstellen dat ik het nu niet meer zou doen, het voelt prettig en gezond, maar een automatisme? Nee, dat is het niet.

Plan van aanpak
Hoe krijg je dan een nieuwe gewoonte voor elkaar? Je omgeving kan helpen om je eraan te herinneren (vrienden, partners, broertjes, zusjes). Het flosdraad zette ik voor mijn tandenborstel neer zodat ik er letterlijk mee in aanraking kwam en als ik het dan toch in mijn handen had…..  
Om je houding te verbeteren kan het helpen om ‘reminders’ op te hangen op de plekken daar waar nodig. Denk aan een briefje, stickers of zelfs een foto van je eigen houding op een spiegel of deur geplakt.  Daarnaast is het elke keer weer opnieuw beginnen, Elke keer dat je je verbetert is weer een moment gewonnen en dat leer je je hersenen aan.
Eerst lukt het om 1 keer in de week te flossen en dan na een jaar sta je redelijk gedachteloos zo’n 3 tot 4 x een draadje tussen je tanden te sturen. Nu is het wel zo dat als het niet bij mijn tandenborstel in het zicht staat, maar in de kast achter het deurtje, ik het toch een tijdje vergeten totdat ik een onaangenaam mondgevoel krijg.

Precies dat gedachteloos een handeling uitvoeren komt redelijk dicht bij een automatisme en dat is wat we samen kunnen bereiken met oefentherapie Cesar / Mensendieck. Je moet even kort opmerken dat je een verandering nodig hebt zodat ‘het’ beter gaat voelen. Het kan dan van alles zijn: Van schoongefloste tanden tot een verbeterde houding. Omdat je de handeling na een oefenperiode al gemakkelijk kan toepassen, kan je het relatief gedachteloos uitvoeren op een juiste manier.

Tadaaa! Een nieuwe houding wordt zo langzaam een feit.

Ongemerkt wordt opgemerkt
Voor mijn benen die alweer over elkaar geslagen zijn tijdens het typen van deze tekst?? Ik leg nu iets (bv. Handdoek) op mijn schoot zodat ik het voel dat ik mijn benen over elkaar wil slaan. Ik kan dan op tijd stoppen en mijn been terugzetten. Zodat dat dat laatste stukje meer gewoon gaat voelen.

Een goed beweegpatroon kan net zo makkelijk worden als flossen - de beweegtherapeut

Vallen en opstaan

Iedereen weet het en niemand wil het: vallen en opstaan. Veel mensen willen ook nieuwe dingen leren. Balen dat ze bij elkaar horen!
Over leren, mensen iets leren en oefentherapie Cesar / mensendieck

Iedereen weet het en niemand wil het: vallen en opstaan. Balen dat het bij leren hoort!

In de praktijk leer ik mijn cliënten dingen die ze eigenlijk al ‘kunnen’. Ze komen al lopend binnen, ze kunnen al werken, ze kunnen al bewegen. Alleen meestal niet klachtenvrij of niet op de manier die ze willen. Ik zie ze struggelen met het feit dat ze iets leren wat ze in principe al zouden moeten kunnen (vinden zij). ’t Lijkt wel alsof ik opnieuw moet leren lopen! ’ is geregeld een opmerking die ik te horen krijg. Ze slaan daarmee de spijker op de kop.

Ikzelf ben net aan een skicursus begonnen bij Pentagon Dordrecht. Ik beweeg veel, maar ik had nog nooit op de latten gestaan (Op een langlauf mini-avontuur na van de middelbare school die eindigde in een half besneeuwde Drunese duinen omdat we Duitsland niet haalde vanwege de files). Mijn skidocent leert me elke training weer nieuwe dingen. Gaat stap A goed; op naar stap B. En dan ben je bezig met stap B, vergeet je alles van stap A. En ineens sta je met grote elegantie onbedoeld naast de rollerbaan op je ski’s te kijken naar jezelf in de spiegel.
 
Ineens ben ik weer de lerende cliënt! Moeilijkheden om alles aanwijzingen tegelijk te kunnen uitvoeren, hongerig naar weten wat goed en wat fout gaat en ondertussen de lol niet verliezen. En daar heb ik dan de goede docent voor. Hij stelt de goede vragen om iedereen in te laten zien dat goed kunnen skiën een proces is. En dat is met alles wat je leert zo.  Om hem te citeren: ‘Het werk wat jij nu doet, kan ik dat morgen ook doen?’ antwoord: ja, alleen moet je er wel veel voor leren dat heeft tijd nodig’

Exact zegt hij. Dat is ook zo met skiën.
Ik moet glimlachen
Exact denk ik: dat is met alles wat je (fysiek) leert.

Vallen en opstaan is niet zo erg als hetgeen dat je leert aantrekkelijk voor je is en de plek bij wie je leert leuk en veilig is. Neem de tijd die jij nodig hebt!

Oefentherapie Cesar / Mensendieck is dingen leren, zodat je daarna lekker kan bewegen!

ps. Dank aan Pentagon!