APK voor je lijf

Zoals je auto een jaarlijkse APK krijgt in de garage, kan je dit ook krijgen voor je lijf bij de oefentherapeut Cesar / Mensendieck. Dit is om te zorgen dat jouw lijf (je auto) goed blijft draaien met goed afgestelde spieren. Hoe jij je lijf dagelijks gebruikt is van grote invloed op hoe je lijf voelt. Met een APK kan je terugkerende (en/of nieuwe) problemen beter voorkomen. Meld je voor jouw APK nu aan bij De beweegtherapeut.

3 min. leestijd

Alarmerend piepje
Ik rijd in de auto en ineens begint er een lampje te branden. Hij geeft aan dat ik alweer veel kilometers heb gereden. Het advies is om contact op te nemen met een garage. Aan dit kleine signaal geef ik gehoor (na natuurlijk een week elke keer de auto gestart te hebben met een alarmerend piepje. Ja, ik ben ook net een mens). Een kleine beurt is nodig; even checken of alles nog goed loopt.

Kilometers maken
De gelijkenis met de praktijk is groot. Nadat een cliënt onder behandeling is geweest en de klachten zijn verminderd of geheel weggenomen gaat hij/zij weer zijn/haar eigen ding doen. Lekker ‘kilometers maken’ door bijvoorbeeld werk, huishouden, mantelzorg etc. Doordat je gewend bent om met je lijf op een bepaalde manier te ‘schakelen’ is het soms lastig om de nieuwe houdingen goed te blijven toepassen wanneer je geen nieuwe afspraken worden gemaakt in de praktijk omdat de behandeldoelen zijn behaald. Eerst vergeet je het alleen als je thuis bent, dan ook onderweg en later bedenk je ineens dat je op je werk ook al een lange tijd je beeldscherm of je sta/zit-gedrag niet meer hebt aangepast.

Alarmerend signaal
Na vele kilometers geeft je lijf ineens weer een signaal af. Bijvoorbeeld een stijve onderrug bij het opstaan of juist aan het einde van de dag. Andere signalen kunnen bijvoorbeeld een zeurende knie of een vervelend aanvoelende nek zijn. Of ken je zo’n trillend oog? Omdat we mens zijn lopen we hier nog even mee door.
Totdat het lijf van een subtiel signaal in een zeer irritant piepje veranderd en dan pas (of een tijd later) nemen mensen weer contact op om te kijken of er nog wat gedaan kan worden aan houding, want iets wat je de hele dag doet zou best van invloed kunnen zijn. Vaak horen we dat het moeilijk te beoordelen is bij jezelf of de houdingen zijn weggezakt of juist al geïntegreerd zijn in het dagelijks leven. Had je nu maar een garage die je kan bellen….

APK voor je lijf
In de praktijk van De Beweegtherapeut kan je bij een oefentherapeut Cesar / Mensendieck terecht voor een zogeheten APK voor je lijf. Er wordt dan gekeken naar je bewegingsgedrag en of je je spieren op een juiste manier inzet en dus ‘afstelt’. Van deze APK bestaan verschillende versies;
De eerste versie is de screening in eventuele combinatie met een intake. Dit is wanneer iemand voor de eerste keer gezien wordt.
De tweede variant is een echte APK van 30 min. Dit is een soort ‘controlebehandeling’. Hierbij wordt gekeken of het geleerde geïntegreerd is in het bewegingsgedrag. Zo’n afspraak wordt vaak na 6 maanden gepland. Sommige cliënten zie ik 1 maal per jaar om te zorgen dat alle spieren weer op elkaar worden afgestemd en de kans op terugkeer van klachten wordt verkleind (ook wel recidief genoemd). 

Wat moet je dan bij een APK voorstellen?
Een APK kan verschillende vormen hebben. Er zijn testen voor spierlengte, spiermassa, kracht en andere functietesten. Bepaalde cliënten hebben aanpassingen van oefeningen nodig en willen deze jaarlijks bijstellen of testen. Altijd wordt er gekeken naar het houdings- en bewegingspatroon. Op de belangrijkste dagelijkse activiteiten voor die cliënt ligt de nadruk (lopen, staan, pc-werk, sporten, buiten lopen, fietsen etc.). Bijna altijd blijkt dat er nog aanpassingen of verbeteringen gemaakt kunnen worden. Oude gewoontes sluipen er zo in of we vergeten onze spieren en hersenen te blijven prikkelen. Ook raar, ook cliënten lijken net mensen! 😉
Wat wel uniek is aan ‘deze garage’ is dat we samen gaan kijken naar het patroon. Zo krijg jij inzicht, kennis en kunde om jezelf weer te onderhouden. De oefentherapeut gaat je ‘leren monteren’ met je eigen lijf.

Nu Jij!
Wil je weten hoe jij uit een APK komt? Vul dit contactformulier (via link) in en vraag om een APK. https://debeweegtherapeut.nl/contactformulier-oefentherapie-dordrecht/ .
Tijd om samen eens te kijken hoe jij je ‘lijfelijke auto’ hebt onderhouden!

Race jij lekker weg? Vroeoeoeoeoeemmmmmmm

 Zoals je auto een jaarlijkse APK krijgt in de garage, kan je dit ook krijgen voor je lijf bij de oefentherapeut Cesar / Mensendieck. Dit is om te zorgen dat jouw lijf (je auto) goed blijft draaien met goed afgestelde spieren. Hoe jij je lijf dagelijks gebruikt is van grote invloed op hoe je lijf voelt. Met een APK kan je terugkerende (en/of nieuwe) problemen beter voorkomen. Meld je voor jouw APK nu aan bij De beweegtherapeut.
Een apk voor je lijf bij de beweegtherapeut oefentherapie Cesar / Mensendieck

Hangen is overbelasten

2,5 min. leestijd -Hangen in je gewrichten en banden; iedereen doet het ongemerkt zo regelmatig. Je doet er niks voor, maar je lijf is eigenlijk heel hard aan het werk! Hier kan je behoorlijk door overbelasten.

2,5 min. leestijd

Lekker hangen
Terwijl ik wat klets met collega’s in onze keuken voel ik dat ik op één been sta. Ik hang lekker in mijn heupgewricht. Hup, weer even recht op staan! Het is aan het einde van een intensieve dag en ik merk dat mijn hoofd en lijf moe zijn. Het is dan lekker makkelijk om te gaan hangen in je lijf. Doe jij dat ook?

Hoofd, schouders, kniëen …. au
Je kunt op allerlei plekken hangen. Dan bedoel ik niet in het park, maar in allerlei plekken van je lijf. In je enkels, je knieën, je heupen, je onderrug, je bovenrug, je nek en met je hoofd. Het kan ook nog allemaal tegelijkertijd ook! Kun je je er iets bij voorstellen?

Wanneer je dit doet, rek je je gewrichtsbanden op en zet je een constante spanning op die banden (en spieren), die daar helemaal niet hoort. En, nog belangrijker, de spanning die er wél hoort , die vraag je dan weer niet van je spieren. Spieren worden niet ingezet waarvoor ze bedoeld zijn: Kracht leveren. Door deze passiviteit kunnen veel klachten ontstaan óf juist niet overgaan.

Extra hard werken
Je spier die een bepaalde tijd ondervraagt is (dus te weinig is geprikkeld), moet daarna ineens gaan bewegen. Dit is zo’n groot verschil, dat je nu door ‘het gewone’ bewegen klachten kan krijgen. Het lijkt dan alsof het aan de activiteit ligt, terwijl het dus goed aan de passiviteit kan liggen. Ik zal een voorbeeld geven;

De overstrekte knie
Wanneer je met je knieën doorgestrekt staat, ik noem dit ‘op slot staan’, dan hang je in je kniegewricht. Je drukt daarbij extra op je meniscus (de kussentjes in je knieën). Je bovenbeenspier geeft niet veel kracht om zo te staan. Je botten hangen op elkaar, lekker lui hangen. Voor veel mensen voelt dit heerlijk en normaal. Op het moment dat je dan wilt gaan lopen, rennen of springen, moeten die bovenbeenspieren (en kuitspieren, gewrichtsbanden etc.) ineens extra veel kracht genereren. Ze moeten eerst ‘uit het slot’ en dan ook nog eens buigen en strekken om de beweging te kunnen maken. Deze overgang is dan zo groot, daarom kunnen je spieren wel eens gaan protesteren. Daarom is het handig om de spieren die taak te geven die ze moeten uitvoeren: kracht geven. Het liefst heerlijk gedoseerd, dus knieën altijd uit het slot tijdens het staan (voor de skiërs onder ons, net als in je skischoenen). Wanneer je dus van een lichaamsdeel iets vraagt om het te doen, waarvoor het eigenlijk niet gemaakt is, is het dus sneller overbelast.

Doe jij dit ook?

In welk gewricht hang jij meestal? Hangt jouw hoofd wellicht ver naar voren, of is je rug snel krom? Ik ben benieuwd! Heb jij door dat je hangt? Laat het me weten!

Hangen in je gewrichten en banden; iedereen doet het ongemerkt zo regelmatig. Je doet er eigenlijk niks voor, maar je lijf is eigenlijk heel hard aan het werk! Hier kan je behoorlijk door overbelasten.

De beste training

Je traint wat je wilt veranderen, maar wat is nu de beste training? Geldt dat hetzelfde in de sport als voor een verandering in het houdings- en bewegingsgedrag?

Wat is de beste training?
Bezweet, licht vermoeid en hijgend kijken ze me aan. De groep mensen voor me heeft net een fikse sprint getrokken. Tijdens de bootcamptraining die ik geef, zijn we ook altijd met conditie bezig. Geregeld geef ik verschillende soorten ren-oefeningen. Ik krijg de volgende vraag: ‘Wat is nou de beste training? ‘ Dat is niet zo makkelijk te beantwoorden. Heel veel facetten van het trainen schieten door mijn hoofd, nu nog kort en begrijpelijk verwoorden terwijl ik training geef.  Ik besluit om een oefening tussendoor te geven waardoor ik de ruimte heb om wat uitleg te geven aan de vraagsteller.

‘Allemaal ellebogen op de grond en tenen op de grond! We gaan vandaag 2 minuten lang planken. Let op je techniek. Schouderbladen licht naar elkaar toe en je bekken in de middenstand. De tijd gaat nu in!’

Wordt je beter in tennis wanneer je squasht?
Er is geen één beste manier van trainen leg ik uit. Het hangt er van af wat je wil trainen. De een wil sterker en krachtiger worden, de ander leniger. De een wil een halve marathon kunnen rennen en de ander wil snel kunnen sprinten. Trainingspecifiteit is van belang.  Wil jij goed worden in tennis, dan zal je veel moeten tennissen. Bij een goed tennisspel komt ook conditie, armkracht en snelheid van pas. Dus een potje squash zou kunnen bijdragen aan het trainen van de sport, maar wanneer je alleen maar squasht, komen je tennis-skills nooit tot een hoger niveau. Je squashspel daarentegen wel. Datgene wat je traint, dat wordt sterker. Hoe meer je traint, rekening houdende met hersteltijd en trainingsniveau, des te beter je wordt. Het aantal ‘vlieguren’ maakt een verschil.

Jezelf een houding geven
Om een betere houding te krijgen werkt het exact hetzelfde. Wat wil je kunnen? Goed rechtop staan voor de klas of in de keuken, of werkdagen zittend achter een pc volhouden of liever de hele dag klussen? Alles vraagt een totaal ander belastingniveau per persoon. Kracht, lenigheid, mobiliteit en coördinatie heb je overal voor nodig, maar op een andere manier. Fysiek fit zijn is voor iedereen belangrijk, en voor iedereen zal het positief bijdragen om sportief bezig te zijn. Alleen wat fysiek fit en ‘sportief bezig zijn’ inhoudt is zeer verschillend. Leer je bij mij in de praktijk met Oefentherapie Cesar / Mensendieck om je houding te veranderen in de staande positie, dan is dat nuttig. Behalve wanneer je uren achter een computer kruipt. Trainingspecifiteit is in de praktijk van belang. Wat voor activiteit voer je uit, in welke omgeving en hoe lang wil je dit kunnen uitvoeren.  Het doel moet duidelijk zijn.

Ik wil…
‘ah, dat begrijp ik wel’ zegt de vrouw in kwestie terwijl ze omhoog naar me kijkt. ‘Ik wil graag de snelste worden van de groep’ zegt ze met een knipoog. ‘Op de korte of lange afstand?’ vraag ik. Even kijkt ze me verward aan en snapt dan dat het echt specifiek is. ‘Op welke afstand je ook sneller wilt worden, meer rennen is dan sowieso handig. Als je meer wilt weten wat je exact kan doen en hoe je je trainingen kan opbouwen, kom dan even langs in de praktijk. Dan heb ik de tijd en kunnen we samen helder krijgen wat je doel is.’

‘Ik wil slanker worden’ zegt nu iemand anders ‘Ik moet dan duursporten gaan doen toch? En wat doet deze bootcamptraining dan met me?’ Nog een goede vraag, maar lastig te beantwoorden in de 30 seconden die ik nog over heb voor het planken. ‘Afslanken door het sporten lijkt zo logisch maar is een stuk ingewikkelder dan het lijkt. Je moet voldoende voedingsstoffen tot je nemen, maar ook niet teveel. Je hebt spiermassa nodig om vet te verbranden, dus kracht is degelijk van belang. Sporten kan ene belangrijke bijdrage leveren, maar wanneer je activiteitenniveau gedurende dag laag is, is het effect vele malen minder. Kilo’s zijn niet leidend in het afvalproces aangezien spiermassa zwaarder is dan vet, maar minder plaats inneemt. Wil je sterke korte spieren of wil je lange spieren en lenig zijn? Al deze dingen zijn van belang. Dus die vraag kan ik beantwoorden, maar als je een volledig antwoord wilt met wat dat inhoudt, dan moeten we een ander moment daar tijd voor inplannen.’

Aftellen
‘Hou vol, ik ga aftellen! Nog 3, 2, 1 en stop maar met planken. Wat jullie ook willen trainen, de conditie via het rennen en wat kracht door het planken is sowieso goed om op pijl te houden. En door de vragen hebben jullie gewoon 30 seconden extra geplankt’
Licht trots kijken er een paar mensen me aan. 2,5 minuut planken is niet niks!
‘Hoe komt het dan dat wanneer we zo kletsen tijdens het planken het veel makkelijker vol te houden is dan wanneer we niets bespreken?’ Weer zo’n leuke, maar niet snel te beantwoorden vraag.

Daarover later meer, nu weer aan de slag!

Wat train jij nu? Staan? Zitten? Lopen? Liggen?

Laat het me weten via swjligt@gmail.com en samen kunnen we kijken welke manier van trainen jou helpt om jouw doel te bereiken.

wat is de beste training?

Van gewoonte naar ‘automatisme’

Een gewoonteverandering gaat niet zomaar. Hoe heb jij je goede gewoontes van nu destijds aangepakt? Kan je dat gebruiken voor een nieuwe gewoonte?

2 min leestijd

Ongemerkt

Terwijl ik aan het typen ben merk ik op dat ik mijn benen over elkaar sla. Ik zet mijn voeten rustig naast elkaar en typ verder. De zinnen vliegen het papier op en ineens merk ik weer dat ik mijn benen over elkaar geslagen heb. Aaaargh! Ik wil ze naast elkaar hebben!

Automatisme
Gewoontes zijn lastig te veranderen. Voordat je het in de gaten hebt, ben je het al aan het doen. Het is een automatisme. In de praktijk krijg ik dan ook vaak de vraag of het aangepaste bewegingspatroon ook een automatisme wordt, wanneer we samen aan het sleutelen zijn aan hoe iemand staat, loopt, fietst of bijvoorbeeld de stofzuigert hanteert.

Helaas… Het zal nooit zo gemakkelijk zijn als je voorkeurshandeling of houding, maar ik heb ook goed nieuws. Het kan er wel dicht in de buurt komen. Neem als voorbeeld het flossen van je tanden. Dit is iets wat je zou moeten doen. Misschien denk je nu: dat doe ik allang, maar misschien hoor je ook nog bij de ‘niet-flossers-bende’ zoals ik enkele jaren geleden. Ik kan het me nu niet meer voorstellen dat ik het nu niet meer zou doen, het voelt prettig en gezond, maar een automatisme? Nee, dat is het niet.

Plan van aanpak
Hoe krijg je dan een nieuwe gewoonte voor elkaar? Je omgeving kan helpen om je eraan te herinneren (vrienden, partners, broertjes, zusjes). Het flosdraad zette ik voor mijn tandenborstel neer zodat ik er letterlijk mee in aanraking kwam en als ik het dan toch in mijn handen had…..  
Om je houding te verbeteren kan het helpen om ‘reminders’ op te hangen op de plekken daar waar nodig. Denk aan een briefje, stickers of zelfs een foto van je eigen houding op een spiegel of deur geplakt.  Daarnaast is het elke keer weer opnieuw beginnen, Elke keer dat je je verbetert is weer een moment gewonnen en dat leer je je hersenen aan.
Eerst lukt het om 1 keer in de week te flossen en dan na een jaar sta je redelijk gedachteloos zo’n 3 tot 4 x een draadje tussen je tanden te sturen. Nu is het wel zo dat als het niet bij mijn tandenborstel in het zicht staat, maar in de kast achter het deurtje, ik het toch een tijdje vergeten totdat ik een onaangenaam mondgevoel krijg.

Precies dat gedachteloos een handeling uitvoeren komt redelijk dicht bij een automatisme en dat is wat we samen kunnen bereiken met oefentherapie Cesar / Mensendieck. Je moet even kort opmerken dat je een verandering nodig hebt zodat ‘het’ beter gaat voelen. Het kan dan van alles zijn: Van schoongefloste tanden tot een verbeterde houding. Omdat je de handeling na een oefenperiode al gemakkelijk kan toepassen, kan je het relatief gedachteloos uitvoeren op een juiste manier.

Tadaaa! Een nieuwe houding wordt zo langzaam een feit.

Ongemerkt wordt opgemerkt
Voor mijn benen die alweer over elkaar geslagen zijn tijdens het typen van deze tekst?? Ik leg nu iets (bv. Handdoek) op mijn schoot zodat ik het voel dat ik mijn benen over elkaar wil slaan. Ik kan dan op tijd stoppen en mijn been terugzetten. Zodat dat dat laatste stukje meer gewoon gaat voelen.

Een goed beweegpatroon kan net zo makkelijk worden als flossen - de beweegtherapeut

Je bent pessimistisch!

3 min leestijd: Je bent pessimistisch!
‘Zo, dit is de één na laatste keer, daarna moet ik klachtenvrij zijn toch?’ Ik krijg het warm en zij… wat doet mijn cliënt?

3 min leestijd.

Doelen stellen
Een doel voor ogen hebben is lekker en praktisch. Je weet waar je naar toe werkt en je weet ook wanneer je dit wilt bereiken. Het voordeel van een doel is dat je het kan evalueren en bijstellen… Alleen vergeten we vaak dat stukje omdat we een doel zo definitief maken en we zo graag willen.

7 behandelingen en klaar
Een jonge vrouw met rugklachten komt mijn behandelkamer binnen. Ik zie haar voor de 6e keer. Ze gaat vooruit. Ze kan nu weer kleine huishoudelijke taken op zich nemen, en weer halve dagen werken. Echter zijn er nog steeds de hele dag door zeurende lage rugklachten. De uitstraling is minder intens en minder vaak aanwezig in de benen dan voorheen. De mobiliteit van de onderrug is toegenomen en de stabiliteit van de gehele romp ook. Terwijl ze gaat zitten zegt ze: ‘zo, dit is de één na laatste keer, daarna moet ik klachtenvrij zijn toch?’

Slik
Ik krijg het even warm en ga snel in mijn hoofd de communicatie wat behandelingen af. Tijdens de intake doe ik een schatting van het aantal behandeling die nodig zijn om een bepaald doel te halen. In haar geval het weer volledig kunnen werken. Toen heb ik geschat op 7 behandelingen. Dit zou dan verdeeld zijn over een periode van 3 maanden. We zijn nu net twee maanden verder.  Waar gaat het hier fout? Gaat het fout?

Wat er allemaal gebeurt is van invloed
Tijdens de twee maanden heeft de vrouw afscheid moeten nemen van familielid. Hierdoor kreeg ze hoofdpijn en spanningsklachten erbij. Toen deze klachten naar boven kwamen heb ik besproken om hier kort de focus op te leggen en haar de ruimte voor te geven. Ze wilde graag ook wat oefeningen om de spanning in de nek en schoudergordel te verminderen. Deze oefeningen gaven haar de rust en de ruimte om tijd voor zichzelf te blijven nemen. Na een korte intermezzo van twee behandelingen kon ze hier verder zelfstandig mee aan de slag en heeft ze een masseur opgezocht.

Ik vind je pessimistisch
‘Zo, dit is de één na laatste keer, daarna moet ik klachtenvrij zijn toch?’ Even is het stil en dan begint ze te lachen. ‘Weet je, ik vond 3 maanden eerst wat pessimistisch toen je dat zei, maar langzamerhand begin ik het te begrijpen. Eerst baalde ik dat ik er nog lang niet ben, maar het herstel gaat langzamer dan gewenst omdat het gewone leven ook doorgaat. Het lijkt er naast te staan, terwijl jezelf ‘beschadigen of overbelasten’ zo gemakkelijk gaat, alsof dat wél in de taken zelf verweven zit. De rem die ik elke keer op mezelf moet zetten om te zorgen dat ik van mijn rugklachten af kom is niet gemakkelijk. Dat had je best goed ingeschat.‘

Doel
Ik laat haar zien dat ze ondanks het verlies een groot verschil in haar bewegingspatroon heeft gemaakt. We kijken samen naar haar coping stijl en zien dat dit aan het veranderen is en dat dit van grote invloed is. Daarnaast laat ik haar zien dat ze al een stuk meer fysiek kan, met minder pijn en dat ze aan het einde van de dag meer energie heeft dan voorheen. Dit allemaal tijdens het verwerken van haar verlies.

PSK – meten is weten –
Op 15 juli 2019 wil mevrouw weer 5 volledige dagen in de week kunnen werken met een score op de PSK van 89 millimeter naar maximaal 23 millimeter op de PSK (meetinstrument). Hierbij is hoe hoger de score hoe slechter. Ga je meer naar de 00mm is het goed. Dit bovenstaande doel was het doel dat we halverwege april hadden gemaakt. Vandaag (17 juni) scoort ze 64mm. Het doel nog lang niet behaald en waarschijnlijk niet haalbaar binnen 4 weken. Maar ze is wel tevreden.

Samen om de tafel
We bespreken wat er nodig is om haar doelen te behalen, hoeveel tijd ze zelf verwacht nodig te hebben, welke omgevingsfactoren we in de gaten moeten houden en welke interne factoren van invloed zijn. Denk hierbij aan een vakantieperiode, aan een baas die wat druk zet, aan het plichtsgevoel wat mevrouw ervaart, aan het oudste kind die naar school gaat wat ze heel spannend vindt, aan haar man die wil sporten waardoor zij wat extra taken krijgt op 2 avonden, de tijd die ze kan nemen voor zichzelf en voor haar oefeningen en de afhandelingen van het verlies.
Daarnaast bespreken we ook welke financiële middelen ze heeft om de therapie voor te zetten. Samen stellen we het doel bij.

Zelf stelde ze het volgende voor en ik denk dat dit haalbaar is:  Op 15 september 2019 wil mevrouw weer 5 volledige dagen in de week kunnen werken met een score op de PSK van 89 millimeter naar maximaal 23 millimeter op de PSK .

meten is weten de weg naar succes

1 minuut pauze

Samenvatting: Ik loop over het station en zie overal (rol-)koffers, mensen met bepakte fietsen waar tentjes op liggen en backpackers. Ineens ademt alles vakantie. Het valt vandaag extra op. Zou ik er ook aan toe zijn? STOP en haal adem!

Leestijd: 1.5 min.

Vakantiegevoelens

Ik loop over het station en zie overal (rol-)koffers, mensen met bepakte fietsen waar tentjes op liggen en backpackers. Ineens ademt alles vakantie. Het valt vandaag extra op. Zou ik er ook aan toe zijn?

Ben jij er ook aan toe? Heb je zelfs al last van opgebouwde stress? Trillende ogen? Vol hoofd? Spanning op je kaken? Een stijve nek? Verminderde concentratie? Komen er oude fysieke klachten weer naar boven? Gaat het sporten minder goed? Stoot je jezelf vaker tegen tafels of deurposten? Of struikel je ineens meer over stoeptegels?
Dan ben jij waarschijnlijk ook toe aan rust!

Jij wel, en je agenda?
Lees in een >>vorig blog << hoe je elke dag vakantie neemt.

Wat kan je nu doen?
STOP!
Stop even 1 minuut. Haal adem. Ga eens zitten en voel hoe je zit, dat je billen daadwerkelijk de stoel raken en verzacht je spierspanning daar waar kan. Volg nu je ademhaling. Rustig in en uit. Wat beweegt er in je lichaam wanneer je ademhaalt? Wat voel je? Je hoeft je ademhaling niet te verdiepen of te vergroten, alleen maar even te volgen. 60 seconden lang. In en uit.

Dwaal je af?

Kom dan weer terug en voel waar je ademhaling binnen komt en hoe je lijf hierop beweegt.
Dat is alles.

60 seconden.
Blijf het volgen.
60 seconden maar.
alleen ademhalen.
60 seconden.
je lijf iets verzachten.
60 seconden.
in en uit.

60 seconden is niks toch? En dit heeft echt al een groot effect op de hersenen en het aanmaken van stresshormonen. 60 seconden is van de zotte eigenlijk wanneer je dit niet kan missen. 1 minuut voordat je de auto uitstapt, 1 minuut wanneer je reist in de trein, 1 minuut wanneer je op de wc zit, 1 minuut wanneer klaar bent met eten. Die ene minuut kan je vast wel ‘missen’. Je lijf en hoofd kunnen dit wel gebruiken! Even aandacht voor wat er is.

Hoe vier jij het beste vakantie?
In een andere blog heb ik het ook de vraag aan jou gesteld op welke manier je het beste vakantie viert. Kijk daar vanavond eens naar. Voldoet je komende vakantie dan ook aan het wensenlijstje? Kan je zorgen dat dit meer overeenkomt?? Wanneer je weet dat er een fijne rustperiode aankomt geven je hersenen al positieve signalen en zal er ook dan minder stresshormoon worden aangemaakt. Hierdoor blijf je ook meer weerbaar voor wat er op dat moment wel op je pas komt.

Stop!
En wat kan je nu doen?
STOP!
Wat je ook aan het doen bent.
Zet je wekker, 60 seconden, haal adem.  
Wat je ook doet, je kan altijd even stoppen.
Adem in en uit
60 seconden rust

1 minuut pauze - De Beweegtherapeut - Oefentherapie Cesar Mensendieck Dordrecht
1 minuut pauze – De Beweegtherapeut – Oefentherapie Cesar Mensendieck Dordrecht

Van plumpudding tot vaatdoek; wat een houding allemaal niet doet!

2 min leestijd:
Een ingezakte plumpudding, een zak aardappelen, een vaatdoekje…‘ Zo noemen mensen zichzelf soms in de praktijk. Mooie benamingen, vind je niet?
De cliënten vergeleken zichzelf met de meest uiteenlopende voorwerpen wanneer ze (bijna) klaar waren met de behandelingen. Ze hadden voor de behandelingen wel in de gaten dat ze bijvoorbeeld energie mistte om rechtop te zitten, maar er geen notie van dat ze juist door het beweeggedrag hun eigen batterij laten leeglopen

2 minuten leestijd.

Van plumpudding tot vaatdoek

Een ingezakte plumpudding, een zak aardappelen, een vaatdoekje…‘ Zo noemen mensen zichzelf soms in de praktijk. Mooie benamingen, vind je niet? Wat ik eigenlijk mooi vind daaraan is dat ze zichzelf zo achteraf of aan het einde van de behandelreeks pas noemen. Dat betekent namelijk dat ze een verandering voelen!

‘De zak aardappelen’
Een jonge vrouw van 16 loopt heen en weer in mijn praktijkruimte omdat ik dat vraag. Ik zie een stijve onderrug, daar waar ze last van heeft, en haar voeten wijzen naar buiten. Ze schopt haar benen licht voor zich uit. Haar bekken staat in een licht verdiepte holling en de romp en armen maken kleine bij-bewegingen. De schoudergordel houdt ze stijf opgetrokken. ‘Ik voel me een zak aardappelen, ik hou mezelf wel bij elkaar, maar ik heb het gevoel dat er steeds wat aardappels verschuiven in mij.’

‘De vaatdoek’
Een man, halverwege 60, leest iedere ochtend de krant, maar voelt zich fysiek dan niet goed. ‘Ik Ben zo slap en krijg mezelf niet goed overeind. Ik hang als een vaatdoekje over mijn krant, Alsof mijn hoofd veel te zwaar is’. Ik zie een man aan mijn bureau zitten op het puntje van zijn stoel met een met een tijdschrift voor zich. Zijn hoofd moet worden ondersteund door zijn handen omdat het zwaar voelt. Hij steekt zijn nek ver naar voren en zijn schouders hangen mee naar voren vanuit een gebogen bovenrug.

‘De plumpudding’
Een vrouw van begin 40 staat en loopt tijdens het onderzoek van de intake heen en weer. De voeten landen vrij hard op de grond, de onderrug is hol, de wervelkolom zakt ook in vanuit de bovenrug en de schouders staan daardoor naar voren gericht. In de meeste gewrichten wordt er gehangen, het lijf wordt niet echt gedragen. ‘Er is weinig energie in mijn lijf en het voelt zwaar, ik voel me net een ingezakte plumpudding’

Mooi achteraf
Bij (bovenstaande) cliënten geldt dat ze vaak zichzelf zo pas vergeleken met de meest uiteenlopende voorwerpen wanneer ze (bijna) klaar waren met de behandelingen. Ze hadden voor de behandelingen wel in de gaten dat ze bijvoorbeeld energie mistte om rechtop te zitten, maar er geen notie van dat ze juist door het beweeggedrag hun eigen batterij laten leeglopen.  Pas toen ze voelde wat het was om de krachten juist te verdelen over het lichaam (wat niet altijd zonder slag of stoot gaat) merkten ze op hoe ze voorheen liepen, zaten, afwas deden, werkten etc. 
Soms merken cliënten al direct verschil tijdens het onderzoek wanneer ik aanwijzingen geef om te veranderen. Wanneer ze daarna voor hun gevoel weer ‘normaal’ lopen voelen ze ineens waar ze stabiliteit in hun lichaam missen. Soms merken cliënten pas het verschil wanneer ze de nieuwe houdingen een tijdje kunnen volhouden en heeft het lichaam (en hoofd) tijd nodig om er aan te wennen voordat ze verschil voelen.

En wat zie ik?
Ik zie geen vaatdoekjes, plumpuddingen of zakken aardappelen. Ik zie mensen die onhandige spieren hebben gekozen om stabiliteit te maken. Het lijf is in protest en kan hierdoor pijnsignalen afgeven. Voorlopers van die pijnsignalen kunnen bijvoorbeeld immobiliteit, ‘strak gevoel’ of verminderde kracht of energie zijn. Het is jammer dat we die voorlopers alleen vaak niet opmerken.
Want hoe vaak heb jij iets veranderd zonder dat er een duidelijk (pijn-) signaal komt dat iets niet goed is?

Gratis gezondheidscheck
Twijfel je of je ook een pudding of een zak aardappelen bent? Of wil je je eigen voorwerp waarmee je je kan identificeren ontdekken?
Schrijf je in voor een geheel vrijblijvend en gratis houdingscheck via >>deze << link en de beweegtherapeut neem contact op om een afspraak met je te maken.

Van plumpudding tot vaatdoek; wat houding allemaal met je doet!