1 minuut pauze

Samenvatting: Ik loop over het station en zie overal (rol-)koffers, mensen met bepakte fietsen waar tentjes op liggen en backpackers. Ineens ademt alles vakantie. Het valt vandaag extra op. Zou ik er ook aan toe zijn? STOP en haal adem!

Leestijd: 1.5 min.

Vakantiegevoelens

Ik loop over het station en zie overal (rol-)koffers, mensen met bepakte fietsen waar tentjes op liggen en backpackers. Ineens ademt alles vakantie. Het valt vandaag extra op. Zou ik er ook aan toe zijn?

Ben jij er ook aan toe? Heb je zelfs al last van opgebouwde stress? Trillende ogen? Vol hoofd? Spanning op je kaken? Een stijve nek? Verminderde concentratie? Komen er oude fysieke klachten weer naar boven? Gaat het sporten minder goed? Stoot je jezelf vaker tegen tafels of deurposten? Of struikel je ineens meer over stoeptegels?
Dan ben jij waarschijnlijk ook toe aan rust!

Jij wel, en je agenda?
Lees in een >>vorig blog << hoe je elke dag vakantie neemt.

Wat kan je nu doen?
STOP!
Stop even 1 minuut. Haal adem. Ga eens zitten en voel hoe je zit, dat je billen daadwerkelijk de stoel raken en verzacht je spierspanning daar waar kan. Volg nu je ademhaling. Rustig in en uit. Wat beweegt er in je lichaam wanneer je ademhaalt? Wat voel je? Je hoeft je ademhaling niet te verdiepen of te vergroten, alleen maar even te volgen. 60 seconden lang. In en uit.

Dwaal je af?

Kom dan weer terug en voel waar je ademhaling binnen komt en hoe je lijf hierop beweegt.
Dat is alles.

60 seconden.
Blijf het volgen.
60 seconden maar.
alleen ademhalen.
60 seconden.
je lijf iets verzachten.
60 seconden.
in en uit.

60 seconden is niks toch? En dit heeft echt al een groot effect op de hersenen en het aanmaken van stresshormonen. 60 seconden is van de zotte eigenlijk wanneer je dit niet kan missen. 1 minuut voordat je de auto uitstapt, 1 minuut wanneer je reist in de trein, 1 minuut wanneer je op de wc zit, 1 minuut wanneer klaar bent met eten. Die ene minuut kan je vast wel ‘missen’. Je lijf en hoofd kunnen dit wel gebruiken! Even aandacht voor wat er is.

Hoe vier jij het beste vakantie?
In een andere blog heb ik het ook de vraag aan jou gesteld op welke manier je het beste vakantie viert. Kijk daar vanavond eens naar. Voldoet je komende vakantie dan ook aan het wensenlijstje? Kan je zorgen dat dit meer overeenkomt?? Wanneer je weet dat er een fijne rustperiode aankomt geven je hersenen al positieve signalen en zal er ook dan minder stresshormoon worden aangemaakt. Hierdoor blijf je ook meer weerbaar voor wat er op dat moment wel op je pas komt.

Stop!
En wat kan je nu doen?
STOP!
Wat je ook aan het doen bent.
Zet je wekker, 60 seconden, haal adem.  
Wat je ook doet, je kan altijd even stoppen.
Adem in en uit
60 seconden rust

1 minuut pauze - De Beweegtherapeut - Oefentherapie Cesar Mensendieck Dordrecht
1 minuut pauze – De Beweegtherapeut – Oefentherapie Cesar Mensendieck Dordrecht

Van plumpudding tot vaatdoek; wat een houding allemaal niet doet!

2 min leestijd:
Een ingezakte plumpudding, een zak aardappelen, een vaatdoekje…‘ Zo noemen mensen zichzelf soms in de praktijk. Mooie benamingen, vind je niet?
De cliënten vergeleken zichzelf met de meest uiteenlopende voorwerpen wanneer ze (bijna) klaar waren met de behandelingen. Ze hadden voor de behandelingen wel in de gaten dat ze bijvoorbeeld energie mistte om rechtop te zitten, maar er geen notie van dat ze juist door het beweeggedrag hun eigen batterij laten leeglopen

2 minuten leestijd.

Van plumpudding tot vaatdoek

Een ingezakte plumpudding, een zak aardappelen, een vaatdoekje…‘ Zo noemen mensen zichzelf soms in de praktijk. Mooie benamingen, vind je niet? Wat ik eigenlijk mooi vind daaraan is dat ze zichzelf zo achteraf of aan het einde van de behandelreeks pas noemen. Dat betekent namelijk dat ze een verandering voelen!

‘De zak aardappelen’
Een jonge vrouw van 16 loopt heen en weer in mijn praktijkruimte omdat ik dat vraag. Ik zie een stijve onderrug, daar waar ze last van heeft, en haar voeten wijzen naar buiten. Ze schopt haar benen licht voor zich uit. Haar bekken staat in een licht verdiepte holling en de romp en armen maken kleine bij-bewegingen. De schoudergordel houdt ze stijf opgetrokken. ‘Ik voel me een zak aardappelen, ik hou mezelf wel bij elkaar, maar ik heb het gevoel dat er steeds wat aardappels verschuiven in mij.’

‘De vaatdoek’
Een man, halverwege 60, leest iedere ochtend de krant, maar voelt zich fysiek dan niet goed. ‘Ik Ben zo slap en krijg mezelf niet goed overeind. Ik hang als een vaatdoekje over mijn krant, Alsof mijn hoofd veel te zwaar is’. Ik zie een man aan mijn bureau zitten op het puntje van zijn stoel met een met een tijdschrift voor zich. Zijn hoofd moet worden ondersteund door zijn handen omdat het zwaar voelt. Hij steekt zijn nek ver naar voren en zijn schouders hangen mee naar voren vanuit een gebogen bovenrug.

‘De plumpudding’
Een vrouw van begin 40 staat en loopt tijdens het onderzoek van de intake heen en weer. De voeten landen vrij hard op de grond, de onderrug is hol, de wervelkolom zakt ook in vanuit de bovenrug en de schouders staan daardoor naar voren gericht. In de meeste gewrichten wordt er gehangen, het lijf wordt niet echt gedragen. ‘Er is weinig energie in mijn lijf en het voelt zwaar, ik voel me net een ingezakte plumpudding’

Mooi achteraf
Bij (bovenstaande) cliënten geldt dat ze vaak zichzelf zo pas vergeleken met de meest uiteenlopende voorwerpen wanneer ze (bijna) klaar waren met de behandelingen. Ze hadden voor de behandelingen wel in de gaten dat ze bijvoorbeeld energie mistte om rechtop te zitten, maar er geen notie van dat ze juist door het beweeggedrag hun eigen batterij laten leeglopen.  Pas toen ze voelde wat het was om de krachten juist te verdelen over het lichaam (wat niet altijd zonder slag of stoot gaat) merkten ze op hoe ze voorheen liepen, zaten, afwas deden, werkten etc. 
Soms merken cliënten al direct verschil tijdens het onderzoek wanneer ik aanwijzingen geef om te veranderen. Wanneer ze daarna voor hun gevoel weer ‘normaal’ lopen voelen ze ineens waar ze stabiliteit in hun lichaam missen. Soms merken cliënten pas het verschil wanneer ze de nieuwe houdingen een tijdje kunnen volhouden en heeft het lichaam (en hoofd) tijd nodig om er aan te wennen voordat ze verschil voelen.

En wat zie ik?
Ik zie geen vaatdoekjes, plumpuddingen of zakken aardappelen. Ik zie mensen die onhandige spieren hebben gekozen om stabiliteit te maken. Het lijf is in protest en kan hierdoor pijnsignalen afgeven. Voorlopers van die pijnsignalen kunnen bijvoorbeeld immobiliteit, ‘strak gevoel’ of verminderde kracht of energie zijn. Het is jammer dat we die voorlopers alleen vaak niet opmerken.
Want hoe vaak heb jij iets veranderd zonder dat er een duidelijk (pijn-) signaal komt dat iets niet goed is?

Gratis gezondheidscheck
Twijfel je of je ook een pudding of een zak aardappelen bent? Of wil je je eigen voorwerp waarmee je je kan identificeren ontdekken?
Schrijf je in voor een geheel vrijblijvend en gratis houdingscheck via >>deze << link en de beweegtherapeut neem contact op om een afspraak met je te maken.

Van plumpudding tot vaatdoek; wat houding allemaal met je doet!

Je lijf kiest de weg van de minste weerstand, en je hoofd?

3 min leestijd:
fragment: ‘Maar nu voel ik juist wat!? Waarom is deze manier van tillen dan juist goed? De man voor mij kijkt me verbaasd aan.

De man die voor mij staat is groot en heeft aardig wat spiermassa. Duidelijk de bouw van iemand met een fysiek beroep. Voor zijn werk moet hij veel tillen.

3 minuten leestijd

‘Maar nu voel ik juist wat!? Waarom is deze manier van tillen dan juist goed?’ De man voor mij kijkt me verbaasd aan.  

De man die voor mij staat is groot en heeft aardig wat spiermassa. Duidelijk de bouw van iemand met een fysiek beroep. Voor zijn werk moet hij veel tillen. Er worden ook wel kranen gebruikt, maar die passen niet altijd. Zo komt het geregeld voor dat hij buizen van minimaal 25 kilo een stukje moet verplaatsen. An sich geen probleem, maar wel als je uitstralende pijn hebt in je armen door een zenuw die bekneld wordt.
Wanneer hij tilt doet hij dat met zijn schouders naar voren en heeft hij op dat moment zelf geen last. Echter wanneer hij weer tot rust komt, komen de klachten sterk opzetten. Sterke steken in de bovenarm met tintelingen naar zijn vingers toe.

Structuren in de knel
Tijdens zijn eigen manier van tillen zet hij voornamelijk de borst- en nekspieren in. Zijn rugspieren gebruikt hij natuurlijk wel, maar laat hij niet stabiliserend (genoeg) werken. Hierdoor moet de spieren rondom de schoudergordel extra veel krachten verduren. Ze zullen hierdoor extra aangesproken worden en ontwikkelen. Iedereen weet dat de spieren die meer ontwikkeld zijn, meer plek innemen dan relatief normaal ontwikkelde spieren. (Denk maar aan je spierballen die opbollen wanneer je ze aanspant). En wanneer iets meer plek inneemt, is er soms minder of te weinig plek voor andere structuren in het lijf.  Doordat er op deze manier van tillen onder andere een sterke voorkeurshouding wordt ontwikkeld met de schouders naar voren, zie je dit ook terug in het staan en zitten. Dit werkt natuurlijk ook andersom! Hoe meer hij met zijn schouders naar voren zit en staat, hoe gemakkelijker het is om voor hem te tillen op deze manier. De spieren aan de voorzijde zijn hierdoor iets verkort.
Wanneer er geen klachten zijn (of geen grote kans is dat ze er komen) zou hier geen probleem zijn. Helaas ervaart deze man wel sterke klachten en kan hij zijn werk niet goed meer uitvoeren. Doordat hij bepaalde spieren overbelast en hierdoor uiteindelijk ook de zenuw mee irriteert, komt de (zenuw-) pijn opzetten.

Aanpak
Voor deze man is het belangrijk om de spierkracht zo gelijkmatig mogelijk te verdelen en de spieren de functie te laten uitvoeren waarvoor ze bedoeld zijn. Samen hebben we gekeken naar hoe hij de gehele rug- en buikspieren ondersteunend kan inzetten. Hierdoor ontlast hij de schoudergordel en de nekspieren. Deze spieren geven natuurlijk wel kracht en hebben een belangrijke functie, maar ze moeten niet het gehele gewicht tillen.

Dilemma
Alleen…. Nu ervaart hij dus wél klachten tijdens het tillen. Doordat hij zijn schoudergordel nu in de middenstand houdt, bollen de spieren tijden het tillen op in een andere stand dan normaal. Hierdoor is er nu even minder ruimte voor alle andere structuren van het lijf (zenuwen, bloedbanen, spieren etc), en wordt de zenuw direct even geïrriteerd. De spieren zullen even moeten wennen aan deze nieuwe ‘gebruikersstand’. Wanneer de vezels op een iets andere manier gaan liggen (door gebruik) dan zal het effect pas duidelijker worden. Dat betekent dat hij zeer goed moet gaan opletten en zijn houding blijvend zal moeten aanpassen.

Motivatie
De man in kwestie zelf gaf aan dat hij in ieder geval een verandering voelde en dat dit betekent dat hij er zelf invloed op kan hebben. Dat gaf hem dan weer een goed gevoel en de moed en motivatie om het te gaan proberen.
Want een houding veranderen is niet zo eenvoudig. Zeker niet wanneer je klachten ervaart bij de verandering. Je lichaam kiest automatisch voor de weg met de weerstand, en zal het liefst de pijn vermijden. De start van de uitdaging van een houdingsverandering is gezet.

Ik ben benieuwd hoe het over twee weken gaat wanneer ik hem weer in de praktijk zie.

schouderpijn, zenuwpijn, oefentherapie cesar / mensendieck

Hard werken is soms niks doen

Fragment: Met grote gratie struikel ik en land ik met beide knieën hard op de betonnen tegels. Mijn linkerknie heeft duidelijk eerst de val gebroken en daarna de rechter. Het voelt direct aan alsof het dik gaat worden. Er wordt snel ijs gehaald om de zwelling te stoppen. Van binnen baal ik; mijn hardloopschema ging net ontzettend goed en ik voelde me fit. Ik heb geen behoefte aan ‘revalidatie’ de komende weken>> lees meer

2 min leestijd

Klunzenkoningin
Met grote gracieusheid struikel ik en land ik met beide knieën hard op de betonnen tegels. Mijn linkerknie heeft duidelijk eerst de val gebroken en daarna de rechter. Het voelt direct aan alsof het dik gaat worden. Er wordt snel ijs gehaald om de zwelling te stoppen. Van binnen baal ik; mijn hardloopschema ging net ontzettend goed en ik voelde me fit. Ik heb geen behoefte aan ‘revalidatie’ de komende weken.

Hersteltijd
Niemand heeft ooit behoefte aan revalidatie- of hersteltijd. Ik ben nog nooit iemand in de praktijk tegen gekomen die me vertelde dat het goed uit kwam dat hij/zij zijn arm had gebroken, een hernia heeft of een burn-out. We zeggen het wel eens; ‘het zou wel lekker zijn om ziek thuis te zitten; even rust, even de dingen doen die we willen doen’. Het probleem van ziek zijn is dat je ziek bent. Je kan vaak niet zo heel veel anders. De dingen die je doet kosten meer tijd en energie. Dus die oude foto-albums afmaken die al eeuwen op je to-do-lijst staan lukt dan helemaal niet.

Inspanning op elk niveau
Iedereen heeft voor zichzelf doelen of plannen waar ze aan werken. Dingen die ze willen voltooien. Voor de ene is het blijven sporten op niveau, voor de ander kan dat het huishouden draaiende houden zijn. Vergis je ook niet in dat werk ook fysiek zwaar kan zijn. Zowel de statische (zittende of staande) beroepen als de dynamische (waarbij veel en soms zwaar bewogen wordt) beroepen.  De herhaling van dezelfde soort beweging of de duur waarmee je een lichaam belast kan het zwaar maken.

Schop onder je kont of afremmen
Sommige cliënten moet je een ‘schop onder de kont’ geven, maar anderen moet je juist afremmen. Ik weet als therapeut niet wat ik uitdagender vind. Bij een ‘schop onder iemand zijn kont’ gaat het er vaak om, om samen het vertrouwen op te bouwen dat er een verandering kan komen en de goede begeleiding geven dat de cliënt ook verandering ziet. De verandering kan hem dan zitten in bewegingen, in pijnbeleving, in activiteitenniveau, in grenzen stellen etc.
Bij het afremmen van een cliënt moeten je opletten dat je niet de inzet tempert maar wat diegene doet met zijn inzet. Vaak zijn dit de doorzetters en de ‘rouwdouwers’. Die hebben het nodig om te voelen waar de (fysieke) grenzen liggen en tussendoor (relatieve) rust te nemen. Ook zij hebben het vertrouwen nodig dat dit een verandering gaat brengen. Zij werken het hardst als ze weinig doen.

Mijn knie
Ikzelf hou wel van aanpakken en gaan, actie in de taxi! Na twee weken rust voor mijn knie (niet hardgelopen, geen lange wandelingen met rugzak gemaakt etc.) Leek mijn knie rustig en dus prima. Een kort stukje hardlopen en dat ging goed. Wat was het fijn om weer lekker bezig te zijn! Direct de smaak te pakken en een tweede keer geweest diezelfde week.
Helaas… ’s avonds in het weekend was mijn knie weer iets warm en zat er wat vocht in. Klassieke ‘rouwdouwers-valkuil’
Ik heb eerder al geleerd dat ook al wil je nu iets, als je nu over je grenzen heen gaat je hier op de lange termijn problemen van kan ondervinden. Een van mijn ‘privécoaches’ (zie vorige blog) zei eens: korte termijn fijn is lange termijn pijn. Korte termijn pijn is lange termijn fijn.
Naar maar waar. Dus nu letterlijk pas op de plaats.

Het wachten waard
Voor dit herstel staat 6 weken en zou dus ongeveer eindigen wanneer mijn vakantie begint. Het lange termijndoel is gezet. Want ik wil wel lekker zonder klachten op vakantie kunnen. Dat betekent een rem op mijn explosieve activiteiten (hardlopen etc) maar wel voldoende bewegen (geen probleem). Rustige stabiliteitsoefeningen zijn prima. Even ben ik weer mijn eigen cliënt. Ik mag nu dus heel hard werken door relatief ‘niks’ te doen.
En ja.. dan ben ik dus net zo gefrustreerd als iemand anders die zijn tijd voor het lopen aan het opbouwen was, of het huis aan het schilderen is maar dit moet afbreken i.v.m. een blessure, of de vrachtwagenchauffeur die zoveel pijn heeft door het lange zitten en daardoor alleen maar de korte ritjes kan uitvoeren.  
Korte termijn pijn is lange termijn fijn.
Korte termijn pijn is lange termijn fijn.
Korte termijn pijn is lange termijn fijn.

Ik zeg het nog maar een keer tegen mezelf zoals ik dat tegen mijn cliënten zou zeggen. Op sommige dingen is het namelijk het wachten waard. Mooie vakantieplannen bijvoorbeeld.

de beweegtherapeut, kniepijn en herstel

Coachen in de poetsdrift met rugklachten.

Samenvatting: (Privé-) Coaches om je heen zijn fijn om gedragsveranderingen te kunnen inzetten en volhouden. Maar wanneer is dit teveel? En heb je dit als therapeut in de gaten? Wat doen we ermee? Hieronder een fragment uit de praktijk

Leestijd: 1,5 minuut

Let je even op?
‘Saskia let je nog even op? Weet je nog wat je wilde? Houd je je doelen in de gaten? ‘ Ik vind het heel prettig dat ik vrienden en familie heb die me een beetje in de gaten houden. Ook al kan ik zelf heel goed bedenken wat wijs en goed is. Het is fijn als je zo allerlei ‘coaches’ hebt die het beste met je voor hebben, maar dat kan natuurlijk soms ook heel irritant zijn!

De vrouw in de praktijk
Zo ook had ik mij in de eerste 20 minuten wat vergist bij een vrouw in de praktijk. Tijdens de intake vertelde ze over haar rugklachten. Haar man die mee was vulde de informatie aan. Handig om twee perspectieven te hebben. Het gesprek verliep heel ontspannen. Een eerste opzet van het behandelplan was al vrij snel duidelijk. Er werden wat luchtige grappen gemaakt over hoe fijn het is dat je man ook coach is van je bewegingsgedrag, dat hij haar terugfluit en dat het praktisch was dat hij bij de intake is. Maar dat ze samen moeten uitzoeken of hij er elke keer bij is. Omdat het voor mij als therapeut niet uit maakt.

Op het einde werd door de aanvullingen duidelijk dat mevrouw een poetsliefhebber is. De vrouw keek ietwat schuldig toen dit naar boven kwam. Dus benadrukte ik dat het juist goed is om beweging te blijven, alleen dan wel in balans met rust en goed luisteren naar het lichaam. ‘Ik doe al veel minder dan vroeger, dus dat gaat goed’ Zei ze. ‘Het is niet meer het vaste patroon van maandag de was, dinsdag stoffen en stofzuigen etc.‘ Haar man gaf echter aan dat ze nog steeds graag (te) veel wilt doen en hierin te ver gaat. ‘Ik help haar nu in alles maar dat is voor mij ook fysiek belastend. Ik doe het graag, maar ik wil ook rust. Ze zegt dat ik niet hoef te helpen, maar ze heeft zoveel meer last wanneer ik het niet doe ‘

‘beweging’ tot poetsdrift
Op zo’n moment besef je dat er verschillende beweegredenen zijn voor het poetsen. Op een natuurlijk manier ging de man halverwege de intake weg richting de wachtkamer toen ik mijn fysieke onderzoek inzette. We hebben toen nog even verder gepraat over de poetsdrift. ‘Het geeft mij ook voldoening om dit te doen. Al zou ik er een hele dag over doen ik wil dit graag zelf blijven doen’. Aldus de vrouw.

Onafhankelijkheid is vaak een grote motivator tot (over-) belasting.

‘….en ik vind het heerlijk om dit alleen te doen. Tegenwoordig helpt hij overal bij. Ik word daar ook een beetje gek van hoe lief het ook is. Ik zie hem en hoor hem de hele dag, maar ik wil graag dat hij zijn eigen dingen weer gaat doen, dan kan ik dat ook doen.’ ‘Zullen we dan de behandelingen gewoon een-op-een houden?’ vroeg ik met een knipoog. ‘Deze 30 minuten zijn helemaal voor jou. Je kan zelf altijd kijken wat je wel of niet verteld’. Dankbaar keek ze me aan en ik zag de ademhaling naar de buik gaan en de spierspanning zakken. Stap 1 naar herstel werd gezet.

Onafhankelijkheid en eigen regie over je leven
Coaches zijn heel fijn, maar je onafhankelijkheid en eigen regie over je leven houden is een groot goed. De invloed hiervan en van de omgeving kunnen we niet vergeten als (oefen-)therapeuten. We kunnen de omgeving vaak inzetten en gebruiken, maar enthousiaste privécoaches moeten we soms ook beteugelen. De cliënt in kwestie heeft namelijk ruimte nodig voor ontwikkeling

Wie kan jou goed coachen?
Wie is jouw fijne coach?
En weet je waarom hij/zij een fijne coach is? Wat doet hij/zij?

coachen in de praktijk en in je eigen omgeving

Van domme kracht naar slimme spieren

2 min. leestijd: samenvatting: Nu in 2019 staat er een cliënt voor me; man, begin 40 en ogenschijnlijk fit met een licht buikje. Heeft altijd in de bouw gewerkt of ander fysiek werk gedaan en is gewend om aan te pakken. Een topeigenschap! ……***…..Om hem in te koppen zeg ik nog tegen hem: ‘soms is harder werken; minder doen en dat dan op een slimme manier doen’. We kijken elkaar aan en lachen er beide om.

2. min leestijd:
Saskia anno 2011:
Mijn huis is een bende en er ligt nog werk op mij te wachten. Ook al ben ik moe door mijn 15-urige horecadienst van gisteren ik verman mezelf. ‘Even de schouders eronder en gaan’ mompel ik tegen mezelf. ‘Morgen komt er iemand langs en dan is het toch wel fijn dat het schoon is.’ Ik slaak een diepe zucht en daar ga ik. In een korte tijdspanne heb ik alles afgestoft, de stofzuiger door alle ruimtes gehaald, de vloer gedweild, wc schoongemaakt, de badkamer afgenomen en zit er een eerste was in. Doodmoe kruip ik achter de pc. Pas wanneer een tijd later weer opsta voel ik de stijfheid in mijn rug. ‘Au’ Dat is absoluut niet lekker.

2019 in de praktijk
Nu in 2019 staat er een cliënt voor me; man, begin 40 en ogenschijnlijk fit met een licht buikje.  Heeft altijd in de bouw gewerkt of ander fysiek werk gedaan en is gewend om aan te pakken. Een topeigenschap!
Alleen komt hij er bij mij achter dat het hem in de weg zit. Tijdens de behandelingen van oefentherapie Cesar/ Mensendieck maak ik hem bewust van de bewegingen die hij zelf maakt. Daarna kijken we hoe deze fysiek het beste gemaakt kunnen worden in zijn geval. Kleine veranderingen kunnen hierin een groot verschil maken. Hij voelt het, maar vind het maar wat confronterend. ‘Dus je bedoelt dat ik van domme kracht naar slimme spieren moet?’ vraagt hij?
Wat een geniale bewoording! Dat bedoel ik inderdaad.
Vlijtig gaan we door met de voor hem ingeslepen bewegingen. Langzaam aan slijpen we dit wat bij. Het op een verantwoorde manier te bukken en tillen blijkt hierin een hele uitdaging. Hij is gewend om zware en lichte dingen te dragen daardoor gebeurt het al voordat hij er over na kan denken. ‘Jammer dat ik eerst een hernia moet krijgen om dit goed te leren’ zegt hij. ’Nu pas snap ik echt dat de houding belangrijk is!’ Om hem in te koppen zeg ik nog tegen hem: ‘soms is harder werken; minder doen en dat dan op een slimme manier doen’. We kijken elkaar aan en lachen er beide om.

En jij? Maak je spieren slim!
Misschien werk je niet in de bouw, of heb je niet zo’n drang om door te duwen met het huishouden; Maar wanneer gebruik jij dan wel je domme kracht?
– Ga je door terwijl je eigenlijk had moeten gaan slapen?
– Loop je liever 1 keer met zware boodschappen i.p.v 2x met lichtere tassen?
– Wanneer je aan het koken bent, ga je door zodat je ineens meerdere uren op je benen staat?

Kijk eens naar je eigen bewegingsgedrag en zoek eens naar het moment waarin je (je spieren) slim kunt laten zijn!

ps. Heb je geen idee waar je moet beginnen met onderzoeken; maak dan een afspraak en dan kijken we hier samen naar.

Heb ik weer teveel gezegd?

samenvatting: en ik loop weg richting de trappen. ‘Wat heb ik nu weer gedaan?’ bedenk ik me, ‘ik met mijn grote mond ook altijd’. Misschien maar gewoon mijn muziek heel hard aanzetten de volgende keer.. beroepsdeformatie

Leestijd: 1.5 minuut

Na een wat lange werkdag plof ik op de bank in de trein. Ik zit schuin tegenover een man die wat ongemakkelijk zit. Hij blijft maar verschuiven ondersteunt door gekreun en gesteun. Zo te zien ervaart hij pijn. Heel even wil ik iets zeggen en vragen, maar bedenk me dan: Ik ben niet aan het werk .Die man heeft vast al een hoop hulp, hou het voor jezelf. Ik doe mijn oordopjes in en zet mijn muziek zachtjes aan.
Tijdens de reis hoor ik hem van alles vertellen tegen een mede-reiziger die er duidelijk niet op zit te wachten. Terwijl ik mijn boek lees vang ik flarden op: ‘niet te genezen.., al eeuwen pijn…..alles al gedaan… fysiotherapie…ermee leren leven zeggen ze…uitstralingen naar mijn been sinds een paar maanden….gestopt met zwemmen….ik kan niks meer…  ‘.  
We staan tegelijkertijd op wanneer de trein vaart mindert. Terwijl hij opstaat wordt het hele beeld nog duidelijker: fikse rugklachten.
Hij loopt voor me op het gangpad en in een flits zie ik zijn portemonnee in zijn rechterkontzak zitten. Aan de typische slijtplekken in de broek is het duidelijk dat die portemonnee daar altijd zit. We moeten wachten totdat de deuren opengaan en dan kan ik het toch niet laten: ‘Meneer? Heeft u altijd u portemonnee in uw rechterzak?’ De man kijkt me vervreemd aan en knikt ja.
‘Als u van uw rugklachten af wilt zou het een start kunnen zijn om dit ergens anders te bewaren, bijvoorbeeld in uw binnenzak. U zit constant scheef en daarmee trekt u uw bekken en rug uit het verband. Daarnaast zie ik in uw looppatroon dat u weinig stabiliteit heeft en kracht lijkt te missen. Zowel in de beenspieren als in de buikspieren.  Herkent u dat?’
Hij kijkt ineens wat venijning ‘Waar bemoei je je mee? Wat weet jij er nou van?’
‘Het is mijn vak meneer. U heeft net uw hele fysieke geschiedenis gedeeld met alle reizigers en ik heb er een deel van opgevangen. Dit was mijn hoofdtip voor vandaag.  Verplaats uw portemonnee, ga weer meer bewegen en zoek een goede oefentherapeut Cesar of Mensendieck. Het losmaken door jouw fysiotherapeut is nu niet voldoende zoals je zelf al zei. Uw moet uw dagelijkse bewegingen weer oefenen en herstellen zodat je lijf sterker wordt. Wie weet doet u nog meer kleine dingen in het leven waardoor de klachten verergeren. De oefentherapeut speurt dat samen met u op. ‘

De man weet niet zo goed wat hij moet zeggen en doen en we lopen naar de deur. Hij kijkt al wel een stuk milder.
‘U hoeft niks met mijn tips te doen, maar ik kon het niet laten. Net zo min als dat u het niet laten kon om uw verhaal te delen.
Gelukkig nu moet hij lachen. We stappen de trein uit.
‘Maar doe u zelf een plezier. Zoek een goede oefentherapeut. Ik wens u nog een fijne dag en een goed herstel!’

Ik loop weg richting de trappen. ‘Wat heb ik nu weer gedaan?’ bedenk ik me, ‘ik met mijn grote mond ook altijd’. Misschien maar mijn muziek heel hard aanzetten de volgende keer. Een beetje lachend en verwonderd over mezlef stap ik de trap af. Ik ben benieuwd of een van mijn collega’s onlangs een aanmelding heeft gehad van een man met rugklachten en uitstraling in het been.

Ik kijk nog even achterom de trap omhoog; Hij zwaait en steekt zijn duim omhoog. Gelukkig!

Wat is jouw beroepsdeformatie?