Van plumpudding tot vaatdoek; wat een houding allemaal niet doet!

2 min leestijd:
Een ingezakte plumpudding, een zak aardappelen, een vaatdoekje…‘ Zo noemen mensen zichzelf soms in de praktijk. Mooie benamingen, vind je niet?
De cliënten vergeleken zichzelf met de meest uiteenlopende voorwerpen wanneer ze (bijna) klaar waren met de behandelingen. Ze hadden voor de behandelingen wel in de gaten dat ze bijvoorbeeld energie mistte om rechtop te zitten, maar er geen notie van dat ze juist door het beweeggedrag hun eigen batterij laten leeglopen

2 minuten leestijd.

Van plumpudding tot vaatdoek

Een ingezakte plumpudding, een zak aardappelen, een vaatdoekje…‘ Zo noemen mensen zichzelf soms in de praktijk. Mooie benamingen, vind je niet? Wat ik eigenlijk mooi vind daaraan is dat ze zichzelf zo achteraf of aan het einde van de behandelreeks pas noemen. Dat betekent namelijk dat ze een verandering voelen!

‘De zak aardappelen’
Een jonge vrouw van 16 loopt heen en weer in mijn praktijkruimte omdat ik dat vraag. Ik zie een stijve onderrug, daar waar ze last van heeft, en haar voeten wijzen naar buiten. Ze schopt haar benen licht voor zich uit. Haar bekken staat in een licht verdiepte holling en de romp en armen maken kleine bij-bewegingen. De schoudergordel houdt ze stijf opgetrokken. ‘Ik voel me een zak aardappelen, ik hou mezelf wel bij elkaar, maar ik heb het gevoel dat er steeds wat aardappels verschuiven in mij.’

‘De vaatdoek’
Een man, halverwege 60, leest iedere ochtend de krant, maar voelt zich fysiek dan niet goed. ‘Ik Ben zo slap en krijg mezelf niet goed overeind. Ik hang als een vaatdoekje over mijn krant, Alsof mijn hoofd veel te zwaar is’. Ik zie een man aan mijn bureau zitten op het puntje van zijn stoel met een met een tijdschrift voor zich. Zijn hoofd moet worden ondersteund door zijn handen omdat het zwaar voelt. Hij steekt zijn nek ver naar voren en zijn schouders hangen mee naar voren vanuit een gebogen bovenrug.

‘De plumpudding’
Een vrouw van begin 40 staat en loopt tijdens het onderzoek van de intake heen en weer. De voeten landen vrij hard op de grond, de onderrug is hol, de wervelkolom zakt ook in vanuit de bovenrug en de schouders staan daardoor naar voren gericht. In de meeste gewrichten wordt er gehangen, het lijf wordt niet echt gedragen. ‘Er is weinig energie in mijn lijf en het voelt zwaar, ik voel me net een ingezakte plumpudding’

Mooi achteraf
Bij (bovenstaande) cliënten geldt dat ze vaak zichzelf zo pas vergeleken met de meest uiteenlopende voorwerpen wanneer ze (bijna) klaar waren met de behandelingen. Ze hadden voor de behandelingen wel in de gaten dat ze bijvoorbeeld energie mistte om rechtop te zitten, maar er geen notie van dat ze juist door het beweeggedrag hun eigen batterij laten leeglopen.  Pas toen ze voelde wat het was om de krachten juist te verdelen over het lichaam (wat niet altijd zonder slag of stoot gaat) merkten ze op hoe ze voorheen liepen, zaten, afwas deden, werkten etc. 
Soms merken cliënten al direct verschil tijdens het onderzoek wanneer ik aanwijzingen geef om te veranderen. Wanneer ze daarna voor hun gevoel weer ‘normaal’ lopen voelen ze ineens waar ze stabiliteit in hun lichaam missen. Soms merken cliënten pas het verschil wanneer ze de nieuwe houdingen een tijdje kunnen volhouden en heeft het lichaam (en hoofd) tijd nodig om er aan te wennen voordat ze verschil voelen.

En wat zie ik?
Ik zie geen vaatdoekjes, plumpuddingen of zakken aardappelen. Ik zie mensen die onhandige spieren hebben gekozen om stabiliteit te maken. Het lijf is in protest en kan hierdoor pijnsignalen afgeven. Voorlopers van die pijnsignalen kunnen bijvoorbeeld immobiliteit, ‘strak gevoel’ of verminderde kracht of energie zijn. Het is jammer dat we die voorlopers alleen vaak niet opmerken.
Want hoe vaak heb jij iets veranderd zonder dat er een duidelijk (pijn-) signaal komt dat iets niet goed is?

Gratis gezondheidscheck
Twijfel je of je ook een pudding of een zak aardappelen bent? Of wil je je eigen voorwerp waarmee je je kan identificeren ontdekken?
Schrijf je in voor een geheel vrijblijvend en gratis houdingscheck via >>deze << link en de beweegtherapeut neem contact op om een afspraak met je te maken.

Van plumpudding tot vaatdoek; wat houding allemaal met je doet!

Ik geef het op, niks meer aan te doen.

Een scoliose kan je bewegingspatroon beinvloeden. Soms is er pijn, soms niet. en dat is zo wonderlijk. Met bewegen kan je veel doen om je lijf zo gezond mogelijk te houden. goede bewegen leer je bij de oefentherapeut Cesar / Mensendieck.

‘Ik heb al jaren een scoliose, er is zelfs een rib weggehaald zodat ik ruimte bleef behouden in mijn lijf. Sinds een half jaar heb ik zoveel pijn in heel mijn rug. Lopen gaat heel moeilijk. De orthopeed heeft al tegen me gezegd dat ik waarschijnlijk met de pijn moet leren leven. Kan jij er iets mee?’

Dit is een verhaal van een vrouw van 72 jaar. Toen ze jong was draaide haar ribben tegen haar bekken aan door de scoliose (kromming in de rug). Om haar ruimte te geven hebben ze destijds een rib weggehaald. Tot een jaar geleden had ze geen last gehad. En dat is bizar, haar scoliose is namelijk groot. De Cobbse hoek is 65,2 graden zoals je kan zien op de röntgenfoto. Tegenwoordig worden de meeste mensen (einde puberleeftijd) geopereerd bij een hoek vanaf 45 graden. De mevrouw heeft hevige steken in de rug, een zeurend gevoel en alsof het in een klomp vastzit naast de wervelkolom.  

Kan jij er iets mee??
Daar moest ik even over nadenken. ‘Natuurlijk gaan we het proberen, maar we zullen samen op onderzoek moeten uitgaan. Geen garanties. Ik kan de scoliose namelijk niet wegnemen. Ik hoop dat we een vermindering van klachten kunnen bewerkstelligen, dat lijkt mij voor nu het hoogst haalbare’

Na het gehele onderzoek gaf het feit dat ze pas een jaar last had van haar rug mij hoop. Wanneer die scoliose er al 70 jaar zit, maar er nu pas last is, dan moet ze een sterk gestel hebben. Ik zag dat ze in haar spieren hangt en zichzelf niet actief rechtop houdt. Haar bewegingsniveau lag redelijk laag. En dat terwijl het bij een scoliose belangrijk is om je spieren sterk te houden.  

In de behandelingen hebben we haar houdings- en bewegingspatroon aangepast. Tijdens het lopen en staan weet ze nu hoe ze haar rug het beste kan stabiliseren en op welke wijze ze haar buikspieren in moet zetten. Wanneer ze zit moeten ze opletten dat ze niet ‘in haar bocht hangt’. Daarnaast doet ze nu elke dag oefeningen om haar wervelkolom soepel en sterk te maken en te houden. Ze heeft zelfs een rekstok opgehangen, omdat het een verlichting geeft om hier elke dag aan te hangen.  Tof als mensen verder durven en willen gaan dan de voor de hand liggende oplossingen

Kon ik er iets mee?
Ja, was dit keer mijn antwoord. De klachten zijn grotendeels afgenomen en ze kan weer de dingen doen die ze deed en wilde doen. Ik verwacht dat wanneer ze door blijft bewegen, de klachten nog iets verder zullen afnemen. Het resultaat is boven verwachting goed. Dat zijn de extra leuke momenten van dit werk; om te ontdekken hoe veerkrachtig een lijf kan zijn. Heerlijk als het mij ook nog kan verbazen. Dat het resultaat zo positief is, kan alleen als we samen op onderzoek uitgaan.

Ps. Bedankt voor het delen van de röntgenfoto!

Wat doe jij nou (in het onderzoek)???

samenvatting: Onderzoek van een oefentherapeut kan soms anders zijn dan je verwacht. We kijken zo praktisch mogelijk naar jou en je hulpvraag. Hier een voorbeeld wat betreft luchtwegaandoening / longziektes.

Onlangs kreeg ik iemand in de praktijk met ademhalingsproblemen. De cliënt in kwestie heeft een longaandoening waardoor veel dagelijkse handelingen lastig gaan. Meer dan 50 meter lopen is al een opgave. De trap op én af lopen direct achter elkaar wordt vermeden.

Na een uitgebreide anamnese (vraaggesprek) ben ik onderzoek gaan doen. De cliënt keek verbaasd, want wat doe jij nou??
In plaats van de standaard fiets-test die diegene al kende van de fysiotherapie, zijn we de trap op en af gaan lopen. We hebben met een kist met spullen (wasmand) getild en meerdere keren gebukt. Deze handelingen hebben we gescoord. Dit hebben we als basis gebruikt om doelen op te stellen voor over 3 maanden en 6 maanden.

De cliënt was erg blij en ik ook! Nu hebben we namelijk praktische handelingen die daadwerkelijk van belang zijn voor de cliënt.
Een keer raden wat we onder andere gaan doen in de behandeling….

Juist! trap lopen; conditie trainen!

Deze week is er weer een aanmelding binnengekomen die met longklachten te maken heeft. Ben benieuwd hoe die het gaat ervaren!
Misschien gaan we een fietstest doen, misschien niet. Dat hangt van de hulpvraag van de cliënt af.

Oefentherapeuten Cesar / Mensendieck zijn ook bekwaam om cliënten met ademhalingsklachten / luchtwegaandoeningen en longziektes te begeleiden. Check vvocm.nl voor meer informatie.